kerja, kerja dan kerja

uisshh…lama gile dh aku x update blog ni…dh berhabuk bersawang dah…dekat sebulan gak la…dlm mase sebulan ni pun mcm2 dh jadi..25 hb aritu genap la sebulan aku kat tempat keje baru..tp kalau tolak ari kene g kursus x smpi sebulan la lagi..hehe…

cakap pasal keje ni…keje aku yg dulu dgn yang sekarang mmg byk beza…kdg2 tu bile rase buntu, stress, blur..rase mcm nak balik opis lame je…ngadap coding..x yah sesusah jumpe org mcm2..x yah g meeting besar2..x payah buat ape2 keputusan, terima je arahan…ngadap je la pc tu…tp smpi bile kan, x kan smpi tua nk ngadap pc je..ckp dgn pc mcm org gile..ahaks…mcm arini, aku kene jadi petugas kat dewan rakyat…memula tu rase mcm alamak…ape aku kene buat..nk pegi mane?..parlimen tu kat mane?..nk tanye sape?..hurrmm..sepanjang sebulan ni mmg byk sgt bende baru yg aku face, blaja..smpi kdg tu tanya soklan kat diri sendiri…boleh ke aku buat ni?…ape2 pun, kene take everything as a challenge la..kalau kdg tu aku rase mcm putus asa..aku slalu ingat 1 kisah yg penah diceritakan pd aku oleh seseorg..seseorg ni pernah susah dan bekerja sebagai mekanik lori..so yg dtg tu mcm2 jenis lori la…termasuk lori smph…mcm sume org maklum..lori smph tu mcm mane kan…dgn bau nye yg busuk, dgn ulat nye yang tergedik gedik, dgn smph nye yg mcm2 jenis..mekanik ni td perlu mengadap sume bende2 ni utk baiki lori tu..mekanik ni sbnrnye x nak buat keje mcm tu..byk kali die nk tinggalkan keje ni..sape la yg nk bergelumang dgn bende2 tu sume kan..die plak terpelajar, tp perlu buat sume tu kerana kesempitan hidup, die xde peluang utk masuk universiti, xde peluang utk dpt ape2 sijil..ape yang buat die tetap teruskan jugak keje tu diketika itu ialah..die beranggapan bahawa “kalau la dalam sampah ni, dalam ulat2 ni, dlm bau yg busuk ni ade rezeki utk aku..so aku perlu jugak buat”..dan sekarang..setelah lebih kurang 20 tahun (aku pon x sure sbb die x bg tahun yg sbnr..aku agak je) die tinggalkan keje tu…die dh pon jd seorg supervisor dalam sebuah syarikat swasta, gaji yang sukati die je nk buat gaji bulan tu brape..ade kereta yg x sume org sanggup gune sbb maintenance nye yg tinggi..so..kalau die yg tidak diberi byk peluang dlm hidup, mampu berjaya…knape kite yg ade byk peluang dan pilihan ni masih sibuk nak mengeluh?..kite mampu utk pegi sekolah, mampu masuk universiti, mampu dpt keje yg suasana nye selesa…so rase nye..kite x layak pun utk pertikaikan ape2…x layak utk pertikai knape org dpt lebih, tp kite kurang..hurrmm…sbnrnye cerita ni dh pun ade dlm otak aku sejak aku kat UIA lg, mase tu ade la dlm 7 tahun lepas..mase kat matrik aku mmg main2..pointer x penah lepas 3.0..2.7 tu kira dh cukup bagus…then, cerita ni mmg sgt memberi kesan pada aku, sbb x sume org diberi peluang yg same..so, aku ade tanggungjawab utk menggunakan peluang yg ade sebaik baiknye..Alhamdulillah, lepas tu aku mampu dpt CGPA 3.5 ++ dan dpt keje yg baik..so..kesimpulan nye…jgn menyesal atau kecewa dgn ape yg kite hadapi, jgn byk pertikaian sbb kite ni ade bhngn nye masing2..gunakan peluang yg kite ade tu sebaik baik nye, sbb peluang x dtg byk kali..sekian..

haha…teremo plak tetibe…sori la ye…saje je nk kongsi cerita..mane tau cerita ni mampu memberi kesan pade yg lain jugak..jumpe lagi di lain waktu…wassalam..;p